بسم الله الرحمن الرحمیم
... و تو چه می دانی که اربعینِ حسینی چیست...
به لطفِ خدا و عنایتِ امام حسین سلام الله علیه امسال هم سفرِ معنویِ اربعین و مراسِمِ پیاده رویِ اربعین نصیبِ من شد.
در خصوصِ اربعین شاید خیلی نشه صحبت کرد. چون تعریف کردنی نیست. باید دید و چشید.
این دستگاهِ عظیم را با پیاله هایِ کوچکِ عقل و درکِ ناقصِ ما نمی توان توصیف کرد.
ما چه میدانیم، کسی که از آن سرِ دنیا صدها برابرِ ایرانی ها مشقتِ سفر را متحمل می شود و می آید تا به این مراسم برسد، یعنی چه و چه شوق و شوری در دلش هست که او را به این ضیافت می کشاند؟
با دوستان که از اوایلِ مسیر نجف اشرف به کربلایِ معلّی حرکت کردیم، در یکی از پل های خروجیِ شهرِ نجف وقتی پائین و بالاِ پل را نگاه میکردی گویا قیامت برپا شده! الله اکبر! سیلِ جمعیت کجا می روند؟ پایِ پیاده با زن و بچه .
کسانی که کودکِ شیرخوارِ خود را هم آوردند...
نه؛ اربعین را نمی شود توصیف کرد، باید دید و چشید...
به لطفِ خداوندِ متعال و دستگیریِ حضرتِ صاحب الزمان ، امسال تمامِ مسیر را پیاده رفتیم. الحمدلله...
اصلا متوجه نشدیم، ما 80 یا 100 کیلومتر را پیاده طی کردیم؟مائی که اگر برایِ رفتن تا سرِ کوچه و خیابان مان برای تهیه ی یک چیز، تنبلی هم میکنیم، 100 کیلومتر راه رفته ایم؟ آن هم با یک کوله پشتی بر دوش و ...
پیرِ مردی را میشناسم از دوستان مان در عراق که از ش عشق غایب...
ما را در سایت عشق غایب دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 197
تاريخ: جمعه
15 دی
1396 ساعت: 2:33